Да бидеме реални: повеќето од бендовите кои припаѓаат во движечкиот треш се катастрофални. Јас исто така имам познавање дека се донесени четирите добри албуми, кои се без сомнеж подобри од 80-тите. Едни од нив се Torture Squad, кој нивниот врвен албум "Pandemonium". Сега секако овие момци навистина не припаѓаат во retro-thrash движења затоа што тие се формирани во 1991 година, повеќето од нивната музика е поблиску до Дет Метал. Како и да е, ова е целина повеќе подобро од повеќето '86-'92-тите бендови кои одлучија да скокнат на треш метал.

Ако сакаш death/thrash, ти повеќето го сакаш ова. Има скоро се од добриот death/thrash што еден албум треба да има: главо-кршачки рифови, добри вокали, тешки тапани и да, повеќе привлечни делови. Музиката се состои од повеќе треш од нивниот "Pandemonium" албум. Логично, мртвите пасиви се помалку броен, што може да објасни зошто јас унапредувам дека овој албум е повеќе подобар од предходникот.
Во секој случај, после одличното класично интро од некои 2 минути, првиот од повеќето главо-движечки рифови растураат.
Албумот задржува за да ти го уништи твојот врат до "Man Behind the Mask", која има интересно интро. Моќните вокали ги "пуцаат" звуците, кој имаат многу добар ефект.
Сите од инструментални делови се сосема одлични, на кој не можеш да мрдаш се до "Twilight for All Mankind" кога ќе започне.
На оваа песна дечкиве пробаа нешто друго да направат а тоа е да направат одлично алустично интро кое ја креира песната.

Подобро од повеќето акустични премини се пронајдени во трешот и само за нивната должина.
Следната песна, "The Four Winds" е повеќето акустична, која е интересна, но е долга.

Повеќето работи за овој албум се одлични.
Најголемиот проблем се претежно солажите кои некои од нив не се толку добри. Некои се многу кратки.

Вокалите се повеќе брутално-трешерски или во стил на дет метал. Јас специјално уживав на вокалите во песната "Living for the Kill" (една од најдобрите песни од албумов). Како што одат тапаните подалеку, јас немам никакви коплименти, а тоа што ми се допаѓа е комплицираните правци кои сервираат одлични гитарски перфоманси. Повеќето е инспириран треш металот, но уште еднаш елементите од дет металот не се далеку. Бас гитарата е нешто потивок во текот на албумот, но во одредени делови басот делува со одлична линија, од кој самиот јас сум импресиониран.

Ако сакате брутален-треш ова е тоа што требате да го слушните. Едноставно јас при слушањето уживав, и дефинитивно е еден од најдобрите албуми за оваа 2008 година.