Не ни знам зошто чекав толку долго за конечно да го чујам албумов, сметајќи дека знам за постоењето на проектов веќе неколку години. Се работи за Storm, проект на Herr Nagell (Fenriz), Wongraven (Satyr), и некоја пичка која не ја знам како пејат претежно норвешки народни песни.

Годината е 1993, мрднатиот Fenriz од Darkthrone почнува да истражува фолкерски метал заедно со неговиот друг проект Isengard. Но, за разлика од Isengard, кој на моменти е досаден, Storm нема момент утнато!

Продукцијата, за Норвешки албум од 1993 е добра, но сепак го задржува она raw black metal чувство. Звукот на гитарите е типичен за стариот блек, како и тапаните, кои не пукаат бластоини, туку си цепаат олд-скул.

Но, она кое го одделува албумов од останатите е вокалната изведба. Гласот на пичицата, во контраст со длабоките (од муда) вокали на Herr Nagell и Wongraven создава епска фолкерка атмосфера која кине црева, крши џамови и не остава затвореници! Ти иде да земеш секира, да се качиш на планина и да се дереш: Oppi fjellet! Повремено ќе чуете и некој black вокал, кој сепак одлично се вклопува со целината, иако вокалот на типката на неколку моменти знае да скрши филм, но филмот веднаш се враќа од што е закон бендов.

Евидентна е поткованоста на членовите (сите се големи фаци од норвешката сцена), кои успеваат истовремено да задржат и епска фолк атмосфера и evil tr00 raw black metal атмосфера. Некоја посебно јака техника нема, а не ни треба, албумот е генијален во својата едноставност.

Сите песни се одлични, но пред се би ги издвоил Oppi fjellet, Mellom bakkar og berg, Villemann и Nagellstev.

Storm, заедно со Bathory, Skyclad и Isengard се пионери на фолк металот и секој фан на овој жанр би требало да го преслуша албумот, да си ги чуе корените и истовремено да им се заблагодари на чичко Вонгравен и Нагел за сјајниот им албум.