Можда звучи dull али ме интересира вашето искуство со овие две работи и како се снаоѓате. Значи не мора да биде само факултет, све што ви се испречило на патот од сличен карактер.
Јас знам за многу скопски, ако не и македонски бендови коишто се распаднаа заради обврски од факултет, или обврски од типот: “најдов работа морам да ранам фамилија, ” Или пак се распаднаа од разочарување од самата мкметал сцена и ситуацијата со металот во земјата па и пошироко.( кога на свирка ќе ти дојдат само 20 души и тоа се повторува со години, а ти сеуште сакаш да си го тераш филмот да свириш експериментален џез да речеме, и на крај си викаш у курац и музики и све).
Колку ви се исплатела таа издржливост и дали сеуште премостувате такви препреки…(што мислите за сето тоа..)
Значи, темава е пред се да си ги раскажеме искуствата….и маките…..
Бенд, Работа, Факултет и би додал и девојка во мојот случај:) Овој филм го терам веќе години. Премногу е тешко на моменти, на моменти е многу задоволително, радувајќи се на издавање албум(кој е одолговлекуван токму од горенаведените причини), задоволство при работа, пиење кафиња по бифеа на факултет, дружење со колеги, излагање со девојка итн. Фино лепо ќе си стануваш сабајле во 8-9 наместо 15-16 и ќе видиш колку е голем денот и што се можеш да постигнеш, иако можеби нема да бидеш добар како оние што се посветени кон една работа 100%, и веројатно ќе завршат побрзо факултет и побрзо ќе најдат работа итн, но кога работиш и уште ќе видат дека се бавиш со свирење или некој друг вид уметност, и факултет тераш… и ти викаат: Па како постигнуваш… и ти им викаш НИКАКО, али јебига ЦАР СУМ:)))), едноставно сакаш максимум да извадиш од себеси. Па така да ако ми спомне некој се распаднавме заради факултет или за некоја друга глупа причина, боље нека не се срами нека каже ни помина меракот и готово. Кога се сака се се може, волјата и надежта се неверојатни работи.
Факултет, работа, фамилија, тоа е све глуп изговор за немање воља, мрза, недостаток на љубов према музиката/бендот и сл. Бар во повеќето случаи. И да ‘рмбаш по 10 саати дневно, ќе одвоиш време во денот (евентуално неделата) за тоа што стварно ти значи. Проблемот е: дали ти значи. :) На крајот на краиштата, не мора да се свири секој викенд и да се прае нова песна на 2 недели.
Од друга страна, нема ништо подепримирачко за артист од ситуацијата со 20 души у публика од погоре. Според мене, ова второво растура бенд едно 47 пати побрзо од работа/учење/фамилија issues. Јеби га, таква е ситуацијата (не само кај нас, и у странство не е се розово), музичката индустрија у последно време стана таква кучка, што дури и сериозните музичари работат “day job” за покривање сметки и сл.
Пошто ситуацијата е каша-попара, исто како мојов коментар, битно е да си одредиш приоритети. Моментално работам на снимање на материјалот со мојот бенд (со амбиции за албум/EP/курац/whatever), имам друг проект на страна, куп обврски околу факултетот, ме притискаат странци за нови youtube видеа, и ај толку, другите проблеми сите ги имаме. Кратам на спиење, на излагање по кафиња, горе-доле тоа е. Никаде не брзаме. :)
Дали се исплати? Сатисфакцијата е битна, јасно е ко ден дека нема ни денар да видиш од авторскиот материјал, битно е да се твори, ако имаш 5 фанови после тоа, си заебал, тако се зове песма “jebes mu mater”.
Where there is a will, there is a way. Изговор секој може да даде како што вика Rock_2_Live. Не би сакал конкретно да посочувам примери, меѓутоа има бендови во Македонија што сериозно си ја имаат сфатено работата без оглед на се.
малко off-topic:
...ако имаш 5 фанови после тоа, си заебал, тако се зове песма “jebes mu mater”.
Ја искрено би бил презадоволен кога би имал 5 die hard фанови. Поштено.
First born chaos shocks and scatters vicious might Qualms itself, scorn to the rising sun As daylight fades Mother Earth drowns in blood Possessed yielded bodies, altered to be undone!
Ако си веќе СТВАРНО во бенд тоа значи дека ти значи нешто музиката иначе нема да се замараш in the first place. Кој што е во бенд а не посветува внимание не заслужува да биде. Така и се издвојуваат добрите од лошите музичари …
...In Our Sky There Is No Limits And Masters We Have None, Heavy Metal Is The Only One…
Во Македонија, само налудничавите можат да извадат повеќе од 2 квалитетни албуми. Ако одиме до брутални крајности, може да се каже дека 1 квалитетен албум е дури многу.
I lied when I said that honesty was dead. I really believe all the things I say to you It’s just that none of them are true! [NoMeansNo]
Ја работам по 10-12 саати дневно, и директ од работа ме собираат со кола па на проба. Таму рокам панк-рок уште 2-3 саата, и дома доаѓам тукуречи во бесознание. Толку уморен што не можам да заспијам. Некој погоре вика: ако се сака се може. Тачно али не ти е ништо полесно ради сакањето. Ја ако нејќев, немаше да свирам више 14 години. Али факт е дека сум утепан по цели денови. Секојдневието ми се сведува на седење во подрум пола ден, после седење во друг подрум уште неколку саата и после кревет. Да имав девојка, ќе ми раскинеше сигурно.
За правење и свирење музика и албуми потребно е слободно време. Не може мене да ми текне добар риф или текст додека црнчам пред монитор на работа, со милион стресови и срања. А оној луксуз кога бев на факултет па после 3-4 саат поручек денот ми беше слободен е мината работа. Сега слободно време и peace of mind имам само кога серам.
Во последниве три години имам направено две ебани песни. Две. Првиот што ќе ми рече дека тоа е затоа што немам волја или љубов ќе попие бокс.
“Never. You don’t put a bumper sticker on a Mercedes-Benz” - Dave Mustaine, on why he doesn’t have any tattoos.
Jas mislam deka so ljubov i posvetenost se se postignuva,toa go pokaza postot na MIsko.Ama smetam deka ponekogas toa ne e dovolno da se odrzi eden bend,osobeno vo slucaj koga nekoj clen od bendot studira vo stranstvo,a drugite clenovi ne mozat da najdat nekoj koj ke go zameni.Kako i fakultetot i bendot e seriozna rabota i mora da se vlozi napor za usovrsuvane na starite pesni i pravene na novi.Zatoa treba da se posveti dosta vreme i smetam deka retki se lugeto kako MIsko koi posle 10-12 sati rabota bi pravele probi,so ovoj post go zapocituvav covekot bidejki se gleda deka e posveten,a toa mnogu mu go pocituvam bidejki mnogu luge mislat deka koga ke dojdi fakultetot ke nemaat vreme za svirene i se otkazuvaat.Smetam deka sekoe slobodno vreme koe ke mozi da se iskoristi za bendot e dragoceno.
Не може мене да ми текне добар риф или текст додека црнчам пред монитор на работа, со милион стресови и срања
E za ova si i toa kako vo pravo.Sreken sum sto sum sredno,pa mozam da si dozvolam dosta slobodno vreme,pa i na casovite mnogu rifovi mi teknale:).Ednostavno imam zelba tie rifovi da gi usovrsam i da gi sviram so bend koj planiram da go sozdadam.Moe mislene e deka treba zelba i posvetenost,no deka ima nekoi situacii koga bendot e nemoken nisto da napravi.
,,i togas lazar im rece na pozerite-get lost’‘ www.myspace.com/deniedexistencemk
И факултет и 2 бенда и еден куп други обврски кои растат од ден на ден! Све може да се постигне ако се биде упорен и ако се има воља пред се. За бендот е доволно да одвоиш 2-3 дена во неделата по саат време, сосема доволно. А тоа што многу бендови се распаѓаат поради тоа што некој од членовите ќе оди на факултет и неможе да постигне све тоа е само лош изговор според мене. Ако ти значи бендот ке посветиш внимание со по еден саат 2-3 пати неделно, не е многу нели?
i u grob da padnam pak ke najdam “vreme” da odam na proba….
Не е доволно проба да направиш, туку како што кажа Мишко, да се фокусираш, да се вдлабочиш со дух во свирењето. Само проба, можеш да бидеш тезгарош и да живееш од тоа, па не мораш ни друго да работиш. Да бидеш креативен, генератор на идеи, е нешто што не се прави 1/24 од денот, освен ако идејата не дојде случајно.
Know the conflict within, before facing the conflict without.
Не е доволно проба да направиш, туку како што кажа Мишко, да се фокусираш, да се вдлабочиш со дух во свирењето. Само проба, можеш да бидеш тезгарош и да живееш од тоа, па не мораш ни друго да работиш. Да бидеш креативен, генератор на идеи, е нешто што не се прави 1/24 од денот, освен ако идејата не дојде случајно.
ne te svakjam bas, posto ne e toa temata sto sviram kako sviram na razgovorot kako sto razbrav…tuku dali pokraj faks, rabota, devojka i drugi obvrski bi imal dovolno vreme za da ja drnkam gitarata…....dobro de, malce ironicno odgovoriv ali ipak mislam razbirlivo e….read between the lines dude
Девојка, факс, работа, друго обврски и свиркање во бенд, ДА, ќе успееш. Ама тоа не е доволно еден бенд (од креативен карактер) да успее да преживее. Треба многу повеќе енергија.
Know the conflict within, before facing the conflict without.
E ovaa e taa tema na koja sakam da napisam nesto. Sto e problemot sto ne samo makedonskite bendovi,ama i ostanatite balkanski bendovi ne uspevaat da opstojat,da bidat popularni i slicno? Kako prvo 95% od naselenievo kaj nas pocnuva da zemat instrument da svirit negde prva godina i problem br.1 e prostorija.Vtoro uspevaat da najdat prostorija kade ne smetaat nigde,se dogovaraat deckive koi do negde slusaat ist stil na muzika da oformat bend.Kako posledica na neznaenje pocnuvat megusebna raspravija od najrazlicen vid:Ma sto mavas bez vrska,naucija na guitar pro napamet,ne se praj blackmoore toj e eden ili pak od doma ti vikaat ma dosta sviris odi uci,obrazovajse izlezi vcarsija sto si se zatvoril itn…...,vo sprotivno onie koi go imaat svateno instrumentot kako idnina so koja mozat da zarabotuvaat za zivot,taa fantazija zavrsuva negde 4-ta godina koga go teraat od doma da odi na fax(a toj/taa nejket),no i poradi toa sto nemaat druga alternativa(gledajki negoviot del od ekipata zaminale na fax,a muzikava ja zele kako sala eden vid hobi).Primoran od svoite zaminuva na fax najcesto informatika,doktor….,a toj/taa tapa od toa i aftomacki gubi zelba za muzika itn….. I za kraj kako sakate bend svirat po 15 min na den,ako sakame ludilo bendovi treba da svirat po 7-8 sati. p.s.Edinstveno bend sto mozam da kazam deka vredit na balkanov se Dargoron…...,pa da vidime do koga ke imaat vozduh.
Девојка, факс, работа, друго обврски и свиркање во бенд, ДА, ќе успееш. Ама тоа не е доволно еден бенд (од креативен карактер) да успее да преживее. Треба многу повеќе енергија.
a sto treba?samo so energija nisto ne biva…
eve pr. edniot od trite benda mi e na 1500km od tuka, a ipak zivee…..
Еве како јас гледам на оваа тема…Се сложувам ама баш со сите коментари повеќе или помалку.Јас сум од генерацијата на Мишко и он супер опиша уствари како функционира музичар у Македонија…И јас сум приморан да работам неколку работи одеднаш (колку можам) за да преживеам па сепак се наоѓа време за свирење.најбитно е да сватиш д дека ако почнуваш за да бидеш забележан подобро не почнувај воопшто,свирењето пред 15 души не е причина да се откажеш,тоа е само причина да се размислиш дали некаде грешиш или едноставно не е дојдено твоето време,а пак оние муабети девојка и бенд…ауу колку тоа не треба ни да се спонмува…запрашајте се дали доволно си ја сакате музиката? Која е таа жена што ќе дојде и ќе ме натера да си ја оставам единствената работа што ја сакам најмногу …тоа е нивен проблем не на наш,а се решава многу едноставно,јас музиката ја имав и пред да се појавиш ти во мојот живот,зошто мислиш дека би ја оставил сега.Значи овој проблем со наоѓање време поединец може сам да си го реши но прво расчистувајќи си сам со себе колку уствари си ја сака музиката…а за време секогаш има време…
Добро, “живеењe” на бенд е доста широка категорија, али факт е дека 100% функционална група е група што компонира (не викам издава, тоа е друго) барем еден албум на две-три години + барем сто свирки годишно. Значи сите членови работат на бендот како тоа да им е професија. Спремни се, ако им тргне, да џитнат образование и кариера и да живеат од музика.
Овде, како што сите знаеме, никој не живее од музика освен тезгарите. Влатко Стефановски што нон-стоп патува низ свет со бендот, пак печали од реклами за супи ебате. Санаториум што го пунеа МКЦ со се автобуси од внатрешноста не успеаа да опстанат ради животни околности (работа, брак…). Само Тоше печалеше поштено. Животниот стандард ни е таков да никој не може да си дозволи како Металика на почетокот, да се пресели во еден стан со сите членови и да живее од свирки и тираж. Тираж? Хахаха, тираж не постои овде. Суперхикс што го напунија Саем до даска не вадат јаче од 200 продадени копии. Сите фатија да издаваат преку тинејџерски магазини, пошто така барем сите ќе го имаат албумот па можда, ако даде Леми, ќе дојдат на свирка.
И низ целово вакво живуркање, бендовите се соочени со сериозно големи трошоци што они ги вадат од џеб. Ја имам опрема од 1500 евра а толку пари на едно место немам видено во живот. Плус пари за кирија, плус пари за снимање, плус пари за миксање, плус пари за штампање… Од каде? Ја гарантирам дека ниеден од тие силни западњачки бендови нема да издржи ни година дена во нашиве услови. Оние швеѓаните Children of Fall кога беа тука, ги прашувам како успеваат да го шпартаат светот, ми викаат, социјални случаи сме дома, работиме доброволно, собираме ѓубре по паркови, чуваме старци по домови, курци-ташаци, и од државниот чек патуваме. И ми вадат Гибсон Лес Пол што го свират во дигитална Маршалска глава од 2500 евра, лимитед едишн ебате. Овде не е Шведска. Луѓе што зимаат државни чекови штрајкуваат пред Собрание. На публиката 150 денари карта и е премногу а 400 денари за албум и е скандалозна цена, боље ќе го симне од мкметал. Бендови што успеале да постојат барем пет години и одозгора да издадат нешто, поминале низ триста срања, притисоци и разочарувања. Во мои очи тоа се прекалени музичари што можат да се мерат со било кој скандинавски метал бенд што шета свет и свири на Вакен, во имање љубов, волја, желба, страст и така натаму.
Сите знаеме во какво општество живееме и каков ни е животниот стандард. А и сите знаеме како естаблишментот гледа и што мисли и прави за било каков облик на урбана култура. Сите МКЦ-иња што ги имаме низ државава личат на чекална на некаков завод за одвикнување, ако сакаш да излезеш на телевизија, треба да идеш кај Лила да и го рекламираш кафето, а спотот ќе ти го пуштаат во сендвич меѓу Јован Буљашанов и Емир Сељакиќ. И после иди биди успешен бенд…
Малце избегав од оригиналната тема али јебига се нанервирав… Плус и пивото го забранија, мамата…
“Never. You don’t put a bumper sticker on a Mercedes-Benz” - Dave Mustaine, on why he doesn’t have any tattoos.
MAX бендот на LowWeed е во Германија. Еве ти мајспејс http://www.myspace.com/diemumus
Муабетот е… За кој кур да свирам кога нема леб во таа музика? Иди свири со Браво бенд во Тренд ор сомтинг. Додека некој се мачи, работа од 7 до 3, проби од 4 до 10, некој неблагодарно ќе каже “Абе тапа се овие, батали ги, не свират (одреден метал/панк/хардкор правец, пошто неќам да потенцирам, 100 % некој ќе се пронајде и ќе промрчи)”. Убаво ви кажа Мишко. Скандинавија имале сцена. Ќе имаат. Држава е 100 % застаната зад нив. Им дава опрема, им дава да снимаат во државно студио (ех златен МТВ го уништија мме), им дава реклама на државна телевизија во специјализирана емисија за андреграунд мувмент, организира Метал Battles каде од 10тина бендови еден ќе добие проект за да сними албум во професионално студио и да се прослави. Додека кај нас, сопствена опрема, ако не работиш нема да имаш пари за гаража, издавање на ЦД, печатење маици, свирките (барем порано) си ги организираат самите бендови (по 5 бенда на свирка само за да се соберат пари за да се свири) и пак луѓето серат наоколу. “Чоек кај си те нема нигде? – Абе женска ми неќе да се дружиме со металци, па повеќе сум со нејзиното друштво” го имам чуено многу пати. Бич, ако не ти се свиѓа тоа што е презентирано пред тебе. мрш дома. Алал да му е на Шамар, нема жена што може да ме натера да се откажам од музиката што ја сакам. Па и Џена Џејмисон да е, пак ќе ја откачам (добро ќе ја срендам набрзинка еднаш прво xD).
Two hundred years you’ve been rotting in this grave And now you will awaken to become a willing slave Injecting numbskull, your brain begins to boil Your body quivers in the funeral soil Replacing spinal fluid, sucking at our drool Your afterlife is over, welcome to your life with Ghoul!!!
Ja se ovde zezam, a knjiga me kuci ceka, opet na foru polagacu, e pa neka! tvoja ruka u mojoj u drugoj vino, tvoje oci se smese, i bas nam je fino A savjest mi govori idi kuci, a savjest mi govori idi kuci a savjest mi govori idi kuci oooooooooooo
Ma nek se nosi sve u onu stvar ma nek se nosi sve u onu stvar da poslusam necu valjda, zar da poslusam necu valjda, zar,
Ja se ovdje zezam, a knjiga kuci, za mnom place, jos malo, i eto me, sad cu Utom mi prilazis u haljini boje krvi sapces mi na uho da zelis da ti budem prvi
Песничка од 1996 година и ништо посебно за слушање (според мене нормално). :) Арно ама, ме фасцинира начинот на кој вели дека сам си кројач на својата судбина т.е. иднина. Низ песна да кажеш како си се заебал и дека не ти е воопшто жал. Мене, на моменти ми подолеснува со песничево. :)
Ако некој сака да ја слушне, албумот може да го сметне тука
Тоа малку офтопик, но поентата ми беше дека, за да нешто функционира, во случајов тимски напори за да се постигне резултат од, како што некои би рекле, сосема непопуларна музика, би требало секој член од тимот да си има, горе-долу, “расчистено” со себе, како поединец, нормално, што верувам дека беше и поентата на повеќемината погоре, а потоа до израз би дошол резултатот од тимската работа. (Ова, мислам дека е утопија за 80% (ако не и повеќе) од бендовите што ги гледаме по спотови, концерти, фестивали…) Истото важи и за фановите на одредената музика. Во основа, сите сме голи вошки и често сме гладувале и со денови, но сме се догребале до нешто (што и да е) што ни значи. Како што кажа r0ck_2_live, годините кај нас не значат ништо, никаде не брзаме, задоволството е најважно – труд, трпение и љубов.
Леле Мишко колку си во право брат….. :) Имам уште позаебана ситуација…. Апсолвент си на факс, родениот град ти е многу лоша провинција така да немаш можност да го свириш тоа што го сакаш, правиш бенд во градот во кој студираш и се трудиш да најдеш работа за да останиш таму навеќе заради бендот, работа нема оти бараат да му бидиш вонбрачно дете на Двојче од здраво генијалци и ти си на улица ….. Немаш ни смештај, немаш пари, немаш луѓе што те разбираат освен оние од бендот….. Шо е најјако во родниот град немаш пак никаква егзистенционална можност…. И уште си на грб на родителите… Абе шо има врска ќе си седам дома и ќе си читам Кроули…. Значи нема пари, нема работа, нема опрема и пак го крпиш бендот некако…..
Samo svirenje i svirenje ako sakate kvaliteten bend i kvalitetni albumi inace jas pak mislam deka fax e najgolemata kocnica za bend koj sakat da ziveet od muzika
Можда звучи dull али ме интересира вашето искуство со овие две работи и како се снаоѓате. Значи не мора да биде само факултет, све што ви се испречило на патот од сличен карактер.
Јас знам за многу скопски, ако не и македонски бендови коишто се распаднаа заради обврски од факултет, или обврски од типот: “најдов работа морам да ранам фамилија, ”
Или пак се распаднаа од разочарување од самата мкметал сцена и ситуацијата со металот во земјата па и пошироко.( кога на свирка ќе ти дојдат само 20 души и тоа се повторува со години, а ти сеуште сакаш да си го тераш филмот да свириш експериментален џез да речеме, и на крај си викаш у курац и музики и све).
Колку ви се исплатела таа издржливост и дали сеуште премостувате такви препреки…(што мислите за сето тоа..)
Значи, темава е пред се да си ги раскажеме искуствата….и маките…..
Бенд, Работа, Факултет и би додал и девојка во мојот случај:) Овој филм го терам веќе години. Премногу е тешко на моменти, на моменти е многу задоволително, радувајќи се на издавање албум(кој е одолговлекуван токму од горенаведените причини), задоволство при работа, пиење кафиња по бифеа на факултет, дружење со колеги, излагање со девојка итн. Фино лепо ќе си стануваш сабајле во 8-9 наместо 15-16 и ќе видиш колку е голем денот и што се можеш да постигнеш, иако можеби нема да бидеш добар како оние што се посветени кон една работа 100%, и веројатно ќе завршат побрзо факултет и побрзо ќе најдат работа итн, но кога работиш и уште ќе видат дека се бавиш со свирење или некој друг вид уметност, и факултет тераш… и ти викаат: Па како постигнуваш… и ти им викаш НИКАКО, али јебига ЦАР СУМ:)))), едноставно сакаш максимум да извадиш од себеси. Па така да ако ми спомне некој се распаднавме заради факултет или за некоја друга глупа причина, боље нека не се срами нека каже ни помина меракот и готово. Кога се сака се се може, волјата и надежта се неверојатни работи.
http://www.myspace.com/serpentinefiremkd
Факултет, работа, фамилија, тоа е све глуп изговор за немање воља, мрза, недостаток на љубов према музиката/бендот и сл. Бар во повеќето случаи. И да ‘рмбаш по 10 саати дневно, ќе одвоиш време во денот (евентуално неделата) за тоа што стварно ти значи. Проблемот е: дали ти значи. :) На крајот на краиштата, не мора да се свири секој викенд и да се прае нова песна на 2 недели.
Од друга страна, нема ништо подепримирачко за артист од ситуацијата со 20 души у публика од погоре. Според мене, ова второво растура бенд едно 47 пати побрзо од работа/учење/фамилија issues. Јеби га, таква е ситуацијата (не само кај нас, и у странство не е се розово), музичката индустрија у последно време стана таква кучка, што дури и сериозните музичари работат “day job” за покривање сметки и сл.
Пошто ситуацијата е каша-попара, исто како мојов коментар, битно е да си одредиш приоритети. Моментално работам на снимање на материјалот со мојот бенд (со амбиции за албум/EP/курац/whatever), имам друг проект на страна, куп обврски околу факултетот, ме притискаат странци за нови youtube видеа, и ај толку, другите проблеми сите ги имаме. Кратам на спиење, на излагање по кафиња, горе-доле тоа е. Никаде не брзаме. :)
Дали се исплати? Сатисфакцијата е битна, јасно е ко ден дека нема ни денар да видиш од авторскиот материјал, битно е да се твори, ако имаш 5 фанови после тоа, си заебал, тако се зове песма “jebes mu mater”.
Details.
Where there is a will, there is a way. Изговор секој може да даде како што вика Rock_2_Live. Не би сакал конкретно да посочувам примери, меѓутоа има бендови во Македонија што сериозно си ја имаат сфатено работата без оглед на се.
малко off-topic:
Ја искрено би бил презадоволен кога би имал 5 die hard фанови. Поштено.
First born chaos shocks and scatters vicious might
Qualms itself, scorn to the rising sun
As daylight fades Mother Earth drowns in blood
Possessed yielded bodies, altered to be undone!
Ако си веќе СТВАРНО во бенд тоа значи дека ти значи нешто музиката иначе нема да се замараш in the first place. Кој што е во бенд а не посветува внимание не заслужува да биде. Така и се издвојуваат добрите од лошите музичари …
...In Our Sky There Is No Limits And Masters We Have None, Heavy Metal Is The Only One…
Во Македонија, само налудничавите можат да извадат повеќе од 2 квалитетни албуми. Ако одиме до брутални крајности, може да се каже дека 1 квалитетен албум е дури многу.
I lied when I said that honesty was dead.
I really believe all the things I say to you
It’s just that none of them are true!
[NoMeansNo]
Ако се сака све се може.
Know the conflict within, before facing the conflict without.
Проблемот е што ретко кој сака :)
etaoin shrdlu
http://rozovzajak.blog.com.mk
Ја работам по 10-12 саати дневно, и директ од работа ме собираат со кола па на проба. Таму рокам панк-рок уште 2-3 саата, и дома доаѓам тукуречи во бесознание. Толку уморен што не можам да заспијам. Некој погоре вика: ако се сака се може. Тачно али не ти е ништо полесно ради сакањето. Ја ако нејќев, немаше да свирам више 14 години. Али факт е дека сум утепан по цели денови. Секојдневието ми се сведува на седење во подрум пола ден, после седење во друг подрум уште неколку саата и после кревет. Да имав девојка, ќе ми раскинеше сигурно.
За правење и свирење музика и албуми потребно е слободно време. Не може мене да ми текне добар риф или текст додека црнчам пред монитор на работа, со милион стресови и срања. А оној луксуз кога бев на факултет па после 3-4 саат поручек денот ми беше слободен е мината работа. Сега слободно време и peace of mind имам само кога серам.
Во последниве три години имам направено две ебани песни. Две. Првиот што ќе ми рече дека тоа е затоа што немам волја или љубов ќе попие бокс.
“Never. You don’t put a bumper sticker on a Mercedes-Benz”
- Dave Mustaine, on why he doesn’t have any tattoos.
Jas mislam deka so ljubov i posvetenost se se postignuva,toa go pokaza postot na MIsko.Ama smetam deka ponekogas toa ne e dovolno da se odrzi eden bend,osobeno vo slucaj koga nekoj clen od bendot studira vo stranstvo,a drugite clenovi ne mozat da najdat nekoj koj ke go zameni.Kako i fakultetot i bendot e seriozna rabota i mora da se vlozi napor za usovrsuvane na starite pesni i pravene na novi.Zatoa treba da se posveti dosta vreme i smetam deka retki se lugeto kako MIsko koi posle 10-12 sati rabota bi pravele probi,so ovoj post go zapocituvav covekot bidejki se gleda deka e posveten,a toa mnogu mu go pocituvam bidejki mnogu luge mislat deka koga ke dojdi fakultetot ke nemaat vreme za svirene i se otkazuvaat.Smetam deka sekoe slobodno vreme koe ke mozi da se iskoristi za bendot e dragoceno.
E za ova si i toa kako vo pravo.Sreken sum sto sum sredno,pa mozam da si dozvolam dosta slobodno vreme,pa i na casovite mnogu rifovi mi teknale:).Ednostavno imam zelba tie rifovi da gi usovrsam i da gi sviram so bend koj planiram da go sozdadam.Moe mislene e deka treba zelba i posvetenost,no deka ima nekoi situacii koga bendot e nemoken nisto da napravi.,,i togas lazar im rece na pozerite-get lost’‘
www.myspace.com/deniedexistencemk
i u grob da padnam pak ke najdam “vreme” da odam na proba….
NICE BOYS DONT PLAY ROCK & ROLL
И факултет и 2 бенда и еден куп други обврски кои растат од ден на ден! Све може да се постигне ако се биде упорен и ако се има воља пред се. За бендот е доволно да одвоиш 2-3 дена во неделата по саат време, сосема доволно.
А тоа што многу бендови се распаѓаат поради тоа што некој од членовите ќе оди на факултет и неможе да постигне све тоа е само лош изговор според мене. Ако ти значи бендот ке посветиш внимание со по еден саат 2-3 пати неделно, не е многу нели?
Не е доволно проба да направиш, туку како што кажа Мишко, да се фокусираш, да се вдлабочиш со дух во свирењето.
Само проба, можеш да бидеш тезгарош и да живееш од тоа, па не мораш ни друго да работиш. Да бидеш креативен, генератор на идеи, е нешто што не се прави 1/24 од денот, освен ако идејата не дојде случајно.
Know the conflict within, before facing the conflict without.
ne te svakjam bas, posto ne e toa temata sto sviram kako sviram na razgovorot kako sto razbrav…tuku dali pokraj faks, rabota, devojka i drugi obvrski bi imal dovolno vreme za da ja drnkam gitarata…....dobro de, malce ironicno odgovoriv ali ipak mislam razbirlivo e….read between the lines dude
NICE BOYS DONT PLAY ROCK & ROLL
Девојка, факс, работа, друго обврски и свиркање во бенд, ДА, ќе успееш.
Ама тоа не е доволно еден бенд (од креативен карактер) да успее да преживее. Треба многу повеќе енергија.
Know the conflict within, before facing the conflict without.
E ovaa e taa tema na koja sakam da napisam nesto.
Sto e problemot sto ne samo makedonskite bendovi,ama i ostanatite balkanski bendovi ne uspevaat da opstojat,da bidat popularni i slicno?
Kako prvo 95% od naselenievo kaj nas pocnuva da zemat instrument da svirit negde prva godina i problem br.1 e prostorija.Vtoro uspevaat da najdat prostorija kade ne smetaat nigde,se dogovaraat deckive koi do negde slusaat ist stil na muzika da oformat bend.Kako posledica na neznaenje pocnuvat megusebna raspravija od najrazlicen vid:Ma sto mavas bez vrska,naucija na guitar pro napamet,ne se praj blackmoore toj e eden ili pak od doma ti vikaat ma dosta sviris odi uci,obrazovajse izlezi vcarsija sto si se zatvoril itn…...,vo sprotivno onie koi go imaat svateno instrumentot kako idnina so koja mozat da zarabotuvaat za zivot,taa fantazija zavrsuva negde 4-ta godina koga go teraat od doma da odi na fax(a toj/taa nejket),no i poradi toa sto nemaat druga alternativa(gledajki negoviot del od ekipata zaminale na fax,a muzikava ja zele kako sala eden vid hobi).Primoran od svoite zaminuva na fax najcesto informatika,doktor….,a toj/taa tapa od toa i aftomacki gubi zelba za muzika itn…..
I za kraj kako sakate bend svirat po 15 min na den,ako sakame ludilo bendovi treba da svirat po 7-8 sati.
p.s.Edinstveno bend sto mozam da kazam deka vredit na balkanov se Dargoron…...,pa da vidime do koga ke imaat vozduh.
a sto treba?samo so energija nisto ne biva…
eve pr. edniot od trite benda mi e na 1500km od tuka, a ipak zivee…..
NICE BOYS DONT PLAY ROCK & ROLL
Еве како јас гледам на оваа тема…Се сложувам ама баш со сите коментари повеќе или помалку.Јас сум од генерацијата на Мишко и он супер опиша уствари како функционира музичар у Македонија…И јас сум приморан да работам неколку работи одеднаш (колку можам) за да преживеам па сепак се наоѓа време за свирење.најбитно е да сватиш д дека ако почнуваш за да бидеш забележан подобро не почнувај воопшто,свирењето пред 15 души не е причина да се откажеш,тоа е само причина да се размислиш дали некаде грешиш или едноставно не е дојдено твоето време,а пак оние муабети девојка и бенд…ауу колку тоа не треба ни да се спонмува…запрашајте се дали доволно си ја сакате музиката? Која е таа жена што ќе дојде и ќе ме натера да си ја оставам единствената работа што ја сакам најмногу …тоа е нивен проблем не на наш,а се решава многу едноставно,јас музиката ја имав и пред да се појавиш ти во мојот живот,зошто мислиш дека би ја оставил сега.Значи овој проблем со наоѓање време поединец може сам да си го реши но прво расчистувајќи си сам со себе колку уствари си ја сака музиката…а за време секогаш има време…
Daj nesto myspace ili pesni, da vidime so cudo od bend e ova so ima clen na 1500 km oddalecenost. BTW, kaj se ostanatite, vo koja drzava?
Добро, “живеењe” на бенд е доста широка категорија, али факт е дека 100% функционална група е група што компонира (не викам издава, тоа е друго) барем еден албум на две-три години + барем сто свирки годишно. Значи сите членови работат на бендот како тоа да им е професија. Спремни се, ако им тргне, да џитнат образование и кариера и да живеат од музика.
Овде, како што сите знаеме, никој не живее од музика освен тезгарите. Влатко Стефановски што нон-стоп патува низ свет со бендот, пак печали од реклами за супи ебате. Санаториум што го пунеа МКЦ со се автобуси од внатрешноста не успеаа да опстанат ради животни околности (работа, брак…). Само Тоше печалеше поштено.
Животниот стандард ни е таков да никој не може да си дозволи како Металика на почетокот, да се пресели во еден стан со сите членови и да живее од свирки и тираж. Тираж? Хахаха, тираж не постои овде. Суперхикс што го напунија Саем до даска не вадат јаче од 200 продадени копии. Сите фатија да издаваат преку тинејџерски магазини, пошто така барем сите ќе го имаат албумот па можда, ако даде Леми, ќе дојдат на свирка.
И низ целово вакво живуркање, бендовите се соочени со сериозно големи трошоци што они ги вадат од џеб. Ја имам опрема од 1500 евра а толку пари на едно место немам видено во живот. Плус пари за кирија, плус пари за снимање, плус пари за миксање, плус пари за штампање… Од каде? Ја гарантирам дека ниеден од тие силни западњачки бендови нема да издржи ни година дена во нашиве услови. Оние швеѓаните Children of Fall кога беа тука, ги прашувам како успеваат да го шпартаат светот, ми викаат, социјални случаи сме дома, работиме доброволно, собираме ѓубре по паркови, чуваме старци по домови, курци-ташаци, и од државниот чек патуваме. И ми вадат Гибсон Лес Пол што го свират во дигитална Маршалска глава од 2500 евра, лимитед едишн ебате.
Овде не е Шведска. Луѓе што зимаат државни чекови штрајкуваат пред Собрание. На публиката 150 денари карта и е премногу а 400 денари за албум и е скандалозна цена, боље ќе го симне од мкметал. Бендови што успеале да постојат барем пет години и одозгора да издадат нешто, поминале низ триста срања, притисоци и разочарувања. Во мои очи тоа се прекалени музичари што можат да се мерат со било кој скандинавски метал бенд што шета свет и свири на Вакен, во имање љубов, волја, желба, страст и така натаму.
Сите знаеме во какво општество живееме и каков ни е животниот стандард. А и сите знаеме како естаблишментот гледа и што мисли и прави за било каков облик на урбана култура. Сите МКЦ-иња што ги имаме низ државава личат на чекална на некаков завод за одвикнување, ако сакаш да излезеш на телевизија, треба да идеш кај Лила да и го рекламираш кафето, а спотот ќе ти го пуштаат во сендвич меѓу Јован Буљашанов и Емир Сељакиќ. И после иди биди успешен бенд…
Малце избегав од оригиналната тема али јебига се нанервирав… Плус и пивото го забранија, мамата…
“Never. You don’t put a bumper sticker on a Mercedes-Benz”
- Dave Mustaine, on why he doesn’t have any tattoos.
MAX бендот на LowWeed е во Германија.
Еве ти мајспејс http://www.myspace.com/diemumus
Муабетот е…
За кој кур да свирам кога нема леб во таа музика? Иди свири со Браво бенд во Тренд ор сомтинг.
Додека некој се мачи, работа од 7 до 3, проби од 4 до 10, некој неблагодарно ќе каже “Абе тапа се овие, батали ги, не свират (одреден метал/панк/хардкор правец, пошто неќам да потенцирам, 100 % некој ќе се пронајде и ќе промрчи)”.
Убаво ви кажа Мишко.
Скандинавија имале сцена. Ќе имаат. Држава е 100 % застаната зад нив. Им дава опрема, им дава да снимаат во државно студио (ех златен МТВ го уништија мме), им дава реклама на државна телевизија во специјализирана емисија за андреграунд мувмент, организира Метал Battles каде од 10тина бендови еден ќе добие проект за да сними албум во професионално студио и да се прослави.
Додека кај нас, сопствена опрема, ако не работиш нема да имаш пари за гаража, издавање на ЦД, печатење маици, свирките (барем порано) си ги организираат самите бендови (по 5 бенда на свирка само за да се соберат пари за да се свири) и пак луѓето серат наоколу.
“Чоек кај си те нема нигде? – Абе женска ми неќе да се дружиме со металци, па повеќе сум со нејзиното друштво” го имам чуено многу пати. Бич, ако не ти се свиѓа тоа што е презентирано пред тебе. мрш дома.
Алал да му е на Шамар, нема жена што може да ме натера да се откажам од музиката што ја сакам. Па и Џена Џејмисон да е, пак ќе ја откачам (добро ќе ја срендам набрзинка еднаш прво xD).
Two hundred years you’ve been rotting in this grave
And now you will awaken to become a willing slave
Injecting numbskull, your brain begins to boil
Your body quivers in the funeral soil
Replacing spinal fluid, sucking at our drool
Your afterlife is over, welcome to your life with Ghoul!!!
Vatreni Poljubac – Nek se nosi sve u onu stvar
Ja se ovde zezam,
a knjiga me kuci ceka,
opet na foru polagacu,
e pa neka!
tvoja ruka u mojoj u drugoj vino,
tvoje oci se smese, i bas nam je fino
A savjest mi govori
idi kuci, a savjest mi govori idi kuci
a savjest mi govori idi kuci
oooooooooooo
Ma nek se nosi sve u onu stvar
ma nek se nosi sve u onu stvar
da poslusam necu valjda, zar
da poslusam necu valjda, zar,
Ja se ovdje zezam,
a knjiga kuci, za mnom place,
jos malo, i eto me, sad cu
Utom mi prilazis u haljini boje krvi
sapces mi na uho da zelis da ti budem prvi
Песничка од 1996 година и ништо посебно за слушање (според мене нормално). :)
Арно ама, ме фасцинира начинот на кој вели дека сам си кројач на својата судбина т.е. иднина.
Низ песна да кажеш како си се заебал и дека не ти е воопшто жал.
Мене, на моменти ми подолеснува со песничево. :)
Ако некој сака да ја слушне, албумот може да го сметне тука
Тоа малку офтопик, но поентата ми беше дека, за да нешто функционира, во случајов тимски напори за да се постигне резултат од, како што некои би рекле, сосема непопуларна музика, би требало секој член од тимот да си има, горе-долу, “расчистено” со себе, како поединец, нормално, што верувам дека беше и поентата на повеќемината погоре, а потоа до израз би дошол резултатот од тимската работа. (Ова, мислам дека е утопија за 80% (ако не и повеќе) од бендовите што ги гледаме по спотови, концерти, фестивали…) Истото важи и за фановите на одредената музика.
Во основа, сите сме голи вошки и често сме гладувале и со денови, но сме се догребале до нешто (што и да е) што ни значи.
Како што кажа r0ck_2_live, годините кај нас не значат ништо, никаде не брзаме, задоволството е најважно – труд, трпение и љубов.
Се извинувам на тафтологијата.
There is nothing more depressing than optimism.
Леле Мишко колку си во право брат….. :)
Имам уште позаебана ситуација…. Апсолвент си на факс, родениот град ти е многу лоша провинција така да немаш можност да го свириш тоа што го сакаш, правиш бенд во градот во кој студираш и се трудиш да најдеш работа за да останиш таму навеќе заради бендот, работа нема оти бараат да му бидиш вонбрачно дете на Двојче од здраво генијалци и ти си на улица ….. Немаш ни смештај, немаш пари, немаш луѓе што те разбираат освен оние од бендот….. Шо е најјако во родниот град немаш пак никаква егзистенционална можност…. И уште си на грб на родителите… Абе шо има врска ќе си седам дома и ќе си читам Кроули….
Значи нема пари, нема работа, нема опрема и пак го крпиш бендот некако…..
http://www.myspace.com/brainparasitemk
Samo svirenje i svirenje ako sakate kvaliteten bend i kvalitetni albumi inace jas pak mislam deka fax e najgolemata kocnica za bend koj sakat da ziveet od muzika
Ensifeum, procitaj sto si napisal pred da go pratis komentarot, plus imas i opcija da gi koregirash greshkite posle isprakanjeto ;)