dobro de, nema vrska, ne se razbiram bas vo politika moze i kaputalistichka partija da bide nema vrska toa… fala za ova da znam vo idnina ako se izrazuvam na ovoj nacin da ne pogresam :)
Секој ден јадам одговорности за ручек и должности за вечера Повелете…!
05:24 Пошто сите си отидоа, немаше со кој да збори. Па почна сам на себе да си зборува. Што би си зборел? Абе будала е овој, остај.
05:26 Си бил еден Рамче од Врсаково. Он не бил Ром иако имал такво познато име. Многу деца кои гледале МТВ на времето, одамна, сигурно имево ги асоцираше на некој бел, малку со темен тен средовечен човек, кус, со мустаќи и ќелава глава. И најчесто беше измачкан по лицето со некоја пудра оти во сериите глумеше Ром, таканаречен Рамче. Имаше смешен таков глас, некој крештав. Ми се скрши моливот…
05:29 Како да не бе. Биле смотани. Иди види се бе… Ти на мене ќе ми кажеш, гомнар! Иди донеси оште бостан ут тракторо да не та заакум туа! Ќе ти кажум јас на тебека хубаво аха, аха! Лубеницата му падна од рацете и од неа „искочи“ еден мал дебел ракун, кој јадеше лешник. Лешникот му падна од шепите на ракунот. Ракунот цвилна, тркна по растркаланиот лешник и исчезна. Нова лубеница беше донесена, и ја заклаа. Откако ја заклаа, се случи да намине еден стар човек кој додека го млацкаше резнето се сеќаваше како ја дупеше комшика му Мара во полето еден далечен, жежок август… Не, јуни… Или ќе да беше авгус! Не, јули! Жешко…
05:34 Една мува слета на гомното зад коњската кола. Петра си ја извади пиперката од пичка, и ја мацна во шлагот од растопени тортелини кои штрчеа ванилесто од грбот на магарето Цене. Цене мавна со опашот да ги растера мувите, а миг подоцна исра уште едно лајно. На Петра од изненаџење и’ падна пиперката (зелена) со шлагот баш долу во лајното. Се изнервира, ја зема полееекаа… ја однесе до блиското поточе и ја изми во водата. Прво само ја пушти со врвот надолу, да се гали пиперката во брзакот, а потоа ја пикна уште малку подлабоко под површината на водата, и реката ги излижа и шлагот и лајното на Цене… Петра се воодушеви, си ја пикна пиперката назад во зрелата триесетгодишна дунда и реши да запали некоја куќа вечерта.
И’ се сакаше. Осетив.
Ова ќе биде долг ден за Петра. Го јавна Цене. Цене тргна и исра уште едно лајно.
Ме чешаше чмарот. Многу ме чешаше. Којзнае што имав!
Некаде околу пладне Цене несакајќи се лизна од еден свој товтак кој го беше исрал невнимателно на еден многу мазен камен. Се сопна со предното десно копитце, и си ја шина ногата. И Петра коа се струполи… У пичку матер… Слепиот стар селанец кој седеше на една пенушка сончајќи се, се преправаше дека е слеп и со ококорени очи дојде до Петра, допирајќи и’ ги бутините под фустанот. И’ го барал лицето, рече. И’ го најде под фустанот, а Петра сосема случајно му го „лапна“ прстот на стариот. И, за некое чудо, дедото не направи некој посебен напор да си го извади малото дебело селско прсте од нејзиното „усте“, туку напротив: како да го пикаше се повнатре. Под Петра, почна да паѓа семе од пиперка. Таа ги рашири нозете уште повеќе, ја замавна косата наназад, се потпре на Цене и…
Цене тогаш поврати врз главата на стариот. Овој почна да си ги трие очите и да го тепа магаренцето со бастунот! Цене му се посра на опинокот! Петра му го зеде бастунот на дедото и го удри по грб! Дедото падна ама пак стана, некако пребрзо, и со едно кавалче ја избоде Петра во пределот на градите! Цене се посра! Дедото почна да го уди… Цене се посра! Дедото прод… Цене се посра! Дед… Цене се исра! Цене го испосра стариот и го затрупа во гомна, буквално! Којзнае што јадел Цене! Ааа!
Се чудев! Ау како замирисааа! Ги гледав од една блиска пенушка, мислеа дека сум слеп. Сепак, се преправав како и секој друг нормален, природен сексуален предатор. Отидов да ја проверам Петра, крвареше обилно во пределот на градите… Напипував, методот се вика палпација, а оти бев слеп морав да ја допирам, мирисам и вкусувам по надарените гради… Уште дишеше. Цене, да и’ дадам ли вештачко дишење? А?
Меѓутоа, Цене си ја мацкаше ногата во купот гомна од кои му изгради гробница на ближниот дедо. Немаше друго – морав да ја спасам! Почнав со масажа на срцето! Клекнав и удирав на неа, со сета сила: туп-туп-туп-туп-туп! Лап на уста, вдииш внатре! Пак масажа… Еееј, се задишав бреј! Ах, ми се умори и јазикот!
05:58 Цене дојде со оздравена нога! Ме истави настрана, притоа измачкувајќи ме со малку лајна, и клекна до Петра. Мислев дека е мртва. Но Цене и ги масираше градите со копитцето, и срцето како да почна да и работи… Потоа се симна со муцката кон нејзината глава и и’ даде уста на уста! Не ми се верува! Напред Цене!
06:00 Петра е жива! Колку само викав, колку скокав од радост!
06:01 „Каков глас, каков глас…“ рече таа. И потоа замина со Цене на мрење. Барем така ги чув кога беа дури таму, далеку кај нужникот на Богое Попот. Подоцна, кога немав попаметна работа, го откопав дедото од гомната. Го најдов вкочанет со курот в рака. Го запретав пак, се измочав на купчето. Малку каснав од гомната, ама сепак, Цене е магаре, а јас јадам повеќе човечки. Од ајвар тие.
06:04 Мислам дека ќе се измочам и на пенушкава на дедово… Да. Чишшш… Добро. Одиме понатаму!
Ооо, па тоа бил Пеливан, мачорот на Јеремие Воденичарот! Ќебап, ооо ќебапууу! Хаха, мрсно ќебапчеее! Кас по тоа шареното уво! Кас кас, хахааа! :D
(Ав ав ав!)
06:17 Мјаукна ама овојпат не го разбрав најубаво. Изгледа рече „А кога оди глушец си дојди печурка оди си одам јааауууу…“ или така нешто. Ама мислам го разбрав! Си одам, еве, да! Кас, хаха, глупо маче! >=Р
06:19 Хех…! Пак коска! Пак кај бунарот на Моне Суртукот… Пак е таква голема од тие коњските! Си најдов делче, мое си е! Тој гомнарот Муто, шарпланинецот, нек си ебе мајката!
(Клап, крцклап, крц крцц…)
06:24 Каков ден, еј! Вијат волцине аха! Да ги ебам! Гарант нова тепачка со Менда бушавата! Ииијј! Ми ја земаа девојката, копилиња… Лани… И преклани! Копилиња!
(Ааааааааууууууууууууууууууууууу!)
06:27 Сепак, мислам дека е добро да се исерам зад честаков, да… Да ми олекне, крај на денот… Да ископам дупка, да… Ооофффф-ммм—ммммхх…
dobro de, nema vrska, ne se razbiram bas vo politika
moze i kaputalistichka partija da bide nema vrska toa…
fala za ova da znam vo idnina ako se izrazuvam na ovoj nacin da ne pogresam :)
Секој ден јадам одговорности за ручек
и должности за вечера
Повелете…!
еве и од мене едно хаику:
Дилема
Без Дурекс да ја
дупам или опет на
рачна работа?
.точка.
05:24
Пошто сите си отидоа, немаше со кој да збори. Па почна сам на себе да си зборува. Што би си зборел? Абе будала е овој, остај.
05:26
Си бил еден Рамче од Врсаково. Он не бил Ром иако имал такво познато име. Многу деца кои гледале МТВ на времето, одамна, сигурно имево ги асоцираше на некој бел, малку со темен тен средовечен човек, кус, со мустаќи и ќелава глава. И најчесто беше измачкан по лицето со некоја пудра оти во сериите глумеше Ром, таканаречен Рамче. Имаше смешен таков глас, некој крештав. Ми се скрши моливот…
05:29
Како да не бе. Биле смотани. Иди види се бе… Ти на мене ќе ми кажеш, гомнар! Иди донеси оште бостан ут тракторо да не та заакум туа! Ќе ти кажум јас на тебека хубаво аха, аха!
Лубеницата му падна од рацете и од неа „искочи“ еден мал дебел ракун, кој јадеше лешник. Лешникот му падна од шепите на ракунот. Ракунот цвилна, тркна по растркаланиот лешник и исчезна. Нова лубеница беше донесена, и ја заклаа. Откако ја заклаа, се случи да намине еден стар човек кој додека го млацкаше резнето се сеќаваше како ја дупеше комшика му Мара во полето еден далечен, жежок август… Не, јуни… Или ќе да беше авгус! Не, јули! Жешко…
05:34
Една мува слета на гомното зад коњската кола. Петра си ја извади пиперката од пичка, и ја мацна во шлагот од растопени тортелини кои штрчеа ванилесто од грбот на магарето Цене. Цене мавна со опашот да ги растера мувите, а миг подоцна исра уште едно лајно. На Петра од изненаџење и’ падна пиперката (зелена) со шлагот баш долу во лајното. Се изнервира, ја зема полееекаа… ја однесе до блиското поточе и ја изми во водата. Прво само ја пушти со врвот надолу, да се гали пиперката во брзакот, а потоа ја пикна уште малку подлабоко под површината на водата, и реката ги излижа и шлагот и лајното на Цене…
Петра се воодушеви, си ја пикна пиперката назад во зрелата триесетгодишна дунда и реши да запали некоја куќа вечерта.
И’ се сакаше. Осетив.
Ова ќе биде долг ден за Петра. Го јавна Цене. Цене тргна и исра уште едно лајно.
Ме чешаше чмарот. Многу ме чешаше. Којзнае што имав!
Некаде околу пладне Цене несакајќи се лизна од еден свој товтак кој го беше исрал невнимателно на еден многу мазен камен. Се сопна со предното десно копитце, и си ја шина ногата. И Петра коа се струполи… У пичку матер… Слепиот стар селанец кој седеше на една пенушка сончајќи се, се преправаше дека е слеп и со ококорени очи дојде до Петра, допирајќи и’ ги бутините под фустанот. И’ го барал лицето, рече. И’ го најде под фустанот, а Петра сосема случајно му го „лапна“ прстот на стариот. И, за некое чудо, дедото не направи некој посебен напор да си го извади малото дебело селско прсте од нејзиното „усте“, туку напротив: како да го пикаше се повнатре. Под Петра, почна да паѓа семе од пиперка. Таа ги рашири нозете уште повеќе, ја замавна косата наназад, се потпре на Цене и…
Цене тогаш поврати врз главата на стариот. Овој почна да си ги трие очите и да го тепа магаренцето со бастунот! Цене му се посра на опинокот! Петра му го зеде бастунот на дедото и го удри по грб! Дедото падна ама пак стана, некако пребрзо, и со едно кавалче ја избоде Петра во пределот на градите! Цене се посра! Дедото почна да го уди… Цене се посра! Дедото прод… Цене се посра! Дед… Цене се исра! Цене го испосра стариот и го затрупа во гомна, буквално! Којзнае што јадел Цене! Ааа!
Се чудев! Ау како замирисааа! Ги гледав од една блиска пенушка, мислеа дека сум слеп. Сепак, се преправав како и секој друг нормален, природен сексуален предатор. Отидов да ја проверам Петра, крвареше обилно во пределот на градите… Напипував, методот се вика палпација, а оти бев слеп морав да ја допирам, мирисам и вкусувам по надарените гради… Уште дишеше. Цене, да и’ дадам ли вештачко дишење? А?
Меѓутоа, Цене си ја мацкаше ногата во купот гомна од кои му изгради гробница на ближниот дедо. Немаше друго – морав да ја спасам! Почнав со масажа на срцето! Клекнав и удирав на неа, со сета сила: туп-туп-туп-туп-туп! Лап на уста, вдииш внатре! Пак масажа… Еееј, се задишав бреј! Ах, ми се умори и јазикот!
05:58
Цене дојде со оздравена нога! Ме истави настрана, притоа измачкувајќи ме со малку лајна, и клекна до Петра. Мислев дека е мртва. Но Цене и ги масираше градите со копитцето, и срцето како да почна да и работи… Потоа се симна со муцката кон нејзината глава и и’ даде уста на уста! Не ми се верува! Напред Цене!
06:00
Петра е жива! Колку само викав, колку скокав од радост!
06:01
„Каков глас, каков глас…“ рече таа. И потоа замина со Цене на мрење. Барем така ги чув кога беа дури таму, далеку кај нужникот на Богое Попот. Подоцна, кога немав попаметна работа, го откопав дедото од гомната. Го најдов вкочанет со курот в рака. Го запретав пак, се измочав на купчето. Малку каснав од гомната, ама сепак, Цене е магаре, а јас јадам повеќе човечки. Од ајвар тие.
06:04
Мислам дека ќе се измочам и на пенушкава на дедово… Да. Чишшш… Добро. Одиме понатаму!
06:11
Мачка! Иххх! Обожавам мачки! Кас мацо, кас кас!!! Ииилеее ама ја спотерааввв… Безобразна една, на дрво ли! Курво! Ааррррр!! >=D
Ооо, па тоа бил Пеливан, мачорот на Јеремие Воденичарот! Ќебап, ооо ќебапууу! Хаха, мрсно ќебапчеее! Кас по тоа шареното уво! Кас кас, хахааа! :D
(Ав ав ав!)
06:17
Мјаукна ама овојпат не го разбрав најубаво. Изгледа рече „А кога оди глушец си дојди печурка оди си одам јааауууу…“ или така нешто. Ама мислам го разбрав! Си одам, еве, да! Кас, хаха, глупо маче! >=Р
06:19
Хех…! Пак коска! Пак кај бунарот на Моне Суртукот… Пак е таква голема од тие коњските! Си најдов делче, мое си е! Тој гомнарот Муто, шарпланинецот, нек си ебе мајката!
(Клап, крцклап, крц крцц…)
06:24
Каков ден, еј! Вијат волцине аха! Да ги ебам! Гарант нова тепачка со Менда бушавата! Ииијј! Ми ја земаа девојката, копилиња… Лани… И преклани! Копилиња!
(Ааааааааууууууууууууууууууууууу!)
06:27
Сепак, мислам дека е добро да се исерам зад честаков, да… Да ми олекне, крај на денот… Да ископам дупка, да… Ооофффф-ммм—ммммхх…
(Трт…трт, трррттт-т-т… Трт… шљап.)
(Душк, душк…. дууушкк…)
Мммффф… Мммфф! (Оближ.)
(Запрет-запрет-запрет…)
06:30
(’Рч.)
Black Phoenix = Mudrecot
По месеци рехабилитација, конечно се откажав од тој порок наречен хаикуа и најдов нов – лирски медалјони!
Денес го изнесов сметот
Облаците беа сиви
А за сé грдо во светот
Евреите се криви!
Шумоли трепетлика,
Облак се збрал над гори
Како цвеќе што изникна
Тумор в глаа ми жубори.
Ко Блаже Конески да ги пишуел >:3